بلاخره روزی، جایی تو قلمت را بالا می بری و او پرچم سفید خودش را نشان می دهد...!
راندی   و   رانده    شدم              نه چون ابلیس نافرمان شدم

در پی  موجی  بر  خاستم           اماچه زود  من    رام   شدم

مجذوب  همان  افق  در  دور         بالاخره منهم اغوا شدم شدم

موجی برساحل سینه ساییده      من هم ملتمس ساحل شدم

دستم نگرفتی وبی رحم شدی    من هم روانه ی بی کرانه شدم

معلق  ،  بی رمق  ،  بی جان       اندر خم کوچه های امواج شدم

نگرد  در  پی  من این  روزها         چون از ساحلت بسیار دور شدم

 چشم خودرا بر افق دوخته ام      من  رهسپار ساحل  فردا شدم  

بهمن/90

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم فروردین 1392ساعت 20:38  توسط لیلا | 

بسم الله ...


تابستانه در تبت میسوزم

و خیالت

گاهی فقط از دور

بر من لبخند میزند ...!


و همین لبخند بی گاه ...

همین امید کوچک ناخوانده ..

چونان بارانی که تیر ماه می بارد ..

دل تب دارم را ..

به شبی گرمی که تو

باران گونه از راه برسی ..

و بر ناباوری من باریدن بگیری ..

خنک میکند .. !



+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم تیر 1391ساعت 1:59  توسط حسنا | 



یا الهی ....



ای کاش بهترین دختر دنیا بودم ...
من این آرزو را برای خودم نمیخواهم ..
این آرزو را برای یک عمر مهربانی و سخاوت پدرانه .. نه ...
بلکه عاشقانه ی تو میخواهم ... !!!


همه ی بوسه های دنیارا به دستان تو بدهکارم ... !!!


+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم خرداد 1391ساعت 1:6  توسط حسنا | 


خدایا ......


آرزو میکنم تا همیشه دلت منو بخواد

و دلت نیاد یه لحظه ام از من و کسایی که دوسشون دارم چشم برداری ..... !!


خدایا ...

آرزو میکنم همه ی بچه هایی که گرسنشونه ..

ازین به بعد از پرخوری دل درد بگیرن .. !!


آرزو میکنم همه ی بچه های کار مرخصی بگیرن .. !!


آرزو میکنم همه ی کوچولوهایی که موها و ابروهاشون نیست ..

مودار بشن و شفا بگیرن... !!


آرزو میکنم همه آدمای دنیا

تو امتحانای مدرسه و دانشگاه و زندگیشون

20 بگیرن ... !!


خدایا ....

آرزو میکنم ...

هر لحظه از زندگی ..

آرزوها گازمون بگیرن .. !!!




+ نوشته شده در  پنجشنبه چهارم خرداد 1391ساعت 14:54  توسط حسنا | 
من تو را دارم...

تو من را...

و این بهترین اتفاق هر شب و روز ماست...!

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1391ساعت 22:3  توسط سامان | 
وقتی پای تو و عشق ات وسط باشد...

بهارم با آن سبزی اش پاییزی می شود...

و هر بهار، پاییزی تر عاشق ات می شوم...!


پ ن1: برای 29 فروردین سالگرد باهم بودنمان.

پ ن2: آمدنت مبارک بانوی سیــــــــــب... :)

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم فروردین 1391ساعت 0:55  توسط سامان | 

" بنام خدا "




سوزاندم همه چیز را ...

به خیال اینکه

خاکسترت را به باد خواهم داد

و فارغ خواهم شد از غمت ...


زهی ...

تو ققنوس شدی

و من بیچاره دچارتر ...... !!!





"" برای 365 روزی که آفتاب از سمت تو میتابید
و مهتاب حوالی تو میخندید

.... برای بیست و نهمین روز بهار ..... ""



+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هشتم فروردین 1391ساعت 20:44  توسط حسنا | 

سرخودرامزن اینگونه به سنگ           

دل دیوانه تنها دل تنگ

منشین در پس این بهت گران           

مدران جامه جان را مدران

مکن ای خسته دراین بغض درنگ     

دل دیوانه تنها دل تنگ

 پیش این سنگدلان قدر دلو سنگ یکی است

 قیل و قال زغن وبانگ شباهنگ یکی است

دیدی آن را که تو خواندی به جهان یارترین  

چه دل آزار ترین شد چه  دل آزار ترین

 نه همین سردی بیگانگی ازحد گذراند   

نه همین در غمت ای گونه نشاند              

باتو چون دشمن دارد سرجنگ           

 دل  دیوانه  تنها  دل  تنگ

ناله از درد مکن

آتشی را که در آن زیسته ای سرد مکن

با غمش باز بمان

سرخ رو باش از این عشق و سرافراز بمان

راه عشق است که همواره شود از خون رنگ

دل دیوانه تنها دلتنگ...

شاعر:؟؟؟؟

خواننده:محمد اصفهانی


+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هشتم فروردین 1391ساعت 0:42  توسط لیلا | 
به نام خدایی که مستور نیست

                                     خدایی که هرگز زما دور نیست

شبگردی می کنم...!!!!

اما صدای نفـــــس هایـــت را از پشــــــــت هیچ پنــــجره و دیواری نمی شـــنوم

آســوده بخواب نازنیــــــــنم شــــــهر در امن و امان اســـــــت

تنها خانه ی من اســت که در آتــــش میســــوزد ...

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم فروردین 1391ساعت 17:45  توسط هانیه | 
لبخــــــــــــــــــــــــــــند می زنم...
لمس بودنت مبارکــــــــــــــــــــــ...!

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم فروردین 1391ساعت 22:46  توسط سامان | 
سرشار از انرژی‌ام...
آی نفس کِــــــــــــــش...!؟

پ ن 1: اولین پله را که پشت‌سر می‌گذارم، انرژی می‌گیرم برای بقیه راه...
پ ن 2: چند پله باقی‌ست تا رسیدن به تو...؟

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم فروردین 1391ساعت 1:27  توسط سامان | 
یا هو ....



شاید برای تو نمیرم ....

شاااااید ...

اما حتما دوست دارم ...

حتمااااااااا .....





+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم فروردین 1391ساعت 17:53  توسط حسنا | 

سر،بر،دار مکافات این جنونم

ای عشق ارمدد رسانی بردل خونم

                                                    تا بنویسم این حرف دل را

                                                    تا عیان کنم  این سر دل را

عاشق شیفته و دل شکسته

در پی مهریاری زکف برفته

                                                    همان یار که  با کرشمه  و نیرنگ

                                                    هردم به نقشی،زاین رنگ وزآن رنگ

دلش را برده بود آن یار بی رحم

شدش زتمام خوشیها دلش بی سهم

                                                     دل عاشق نبودش  خسته از او

                                                    که هرلحظه فکرش بوَدآرامش او

بینوا عاشق دلش راکرد قربانی

افسوس،نبودش دردل یارزاونشانی

                                                   عاشق این دورِبازی ِصد قصه عشق

                                                   شدش محظوظ زیک دوراین بیرحمی عشق

خواند و از بر کرد این عاشق ما

عاشقی کارهرکس نباشد،ای بینوا

                                                      دل دیوانه می خواهد این عشق سرکش

                                                      اگرخواهی مکافات جنونش  را با دل برکش

7-فروردین -91

+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم فروردین 1391ساعت 19:6  توسط لیلا | 

حضرت امیر(ع):

عشق بورز و دل مباز.........چشم بیندازو دل مبند!!!!

که دیر یا زود باید گذاشت و گذشت....

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم فروردین 1391ساعت 16:4  توسط لیلا | 

تماشايی ترين تصوير دنيا  میشوی  گاهی

دلم می پاشداز هم بس که زيبامیشوی گاهی

 حضور گاهگاهت بازی خورشيد با ابر است

 که پنهان میشوی گاهی وپيدا میشوی گاهی

 به ماتا میرسی کج میکنی يکباره راهت را

 زناچاريست گرهم صحبت ما میشوی گاهی

 دلت پاک است اما با تمام سادگي هايت

به قصد عاشق آزاری معما می شوی گاهی

تو را از سرخی سيب غزلهايم گريزی نيست

تو هم مانند حوا زود اغوا می شوی گاهی

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم فروردین 1391ساعت 16:2  توسط لیلا | 

یا رحمان



دریا دریا مهربانیت را میخواهم ..

نه برای دستهایم ..

نه برای موهایم ..

نه برای تنم ...


برای درختها ..

تا بهار بیاید ... !!!!



عباس معروفی


+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم اسفند 1390ساعت 23:42  توسط حسنا | 

باید امشب بروم...

 باید چمدانی را

که به اندازه ی پیراهن تنهایی من جا دارد٬ بردارم

و به سمتی بروم

که درختان حماسی پیدا است٬

رو به آن وسعت بی واژه که همواره مرا می خواند....


"سهراب"


پ ن: سال نو مبارک...

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم اسفند 1390ساعت 21:23  توسط سامان | 
"اين جمعه هم رفت... جمعه آخر..."
جا داره از کسانی‌ که کنار ما نیستن یادی کنیم. کسایی‌ که کنار ما بودن و الان دار فانی رو وداع گفتن ...
کسانی‌ که از ما دور هستن ...
همیشه به یاد شما هستیم و یاد و خاطره شما همیشه و همه جا در ذهن ما هست... دوستتون داریم
و در آخر...
دلمان هر لحظه ، هرجا ، برای دیدنت ، فقط دیدنت پر میکشد ...
"اللهم عجل لولیک الفرج"
+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم اسفند 1390ساعت 20:18  توسط سامان | 
چشم‌هایت...

جبران کم‌کاری آفتاب می‌کند

در این زمستان!


+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم اسفند 1390ساعت 14:48  توسط سامان | 

یاهو



آخر به چه درد میخورد ...

آفتاب اسفند ..


این که جای پای تو را ..

آب کرده است ... !!!





شمس لنگرودی




+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم اسفند 1390ساعت 11:18  توسط حسنا | 

 برایت امسال را سالی پربار آرزو دارم از صمیم قلبم میگم....عیدت هم مبارک!!! 

خبر.....!

چه خبر بود به باغ؟

                            که پرستو به سحر داد زکف صبرو قرار...

آنچنان سرخوش و مست

روی  آن  شاخه  نشست

که من از شوق،رهاکرده نماز

                          چار تکبیر زدم یکسره بر هر چه که هست...

پنجره بگشودم

باغ،تن شسته و خاک

                         پیشباز سفری گمشده را دست بکار...

وه که غوغایی بود!

                       سوسن ولاله،اقاقی،همه در رقص به پروازنسیم

ارغوان آینه دار....

همه جا عطر دلاویز عبورت

همه جاشوق طرب خیز حضورت

                           خبر از آمدنت بود.......بهار!

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم اسفند 1390ساعت 0:41  توسط لیلا | 
واقعه رفتن تو...

تمام وجودم را از هم پاشید...

تمام وجود جز قلبم را، قلبی که تو ساختی، قلبی که تو هنوز میسازی،

قلبی که تو با دست های گمگشته ات شکل میدهی، با صدای گمگشته ات آرام میکنی، با خنده های

گمگشته ات روشن می سازی...

دوستت دارم:

چیزی جز این جمله نمی توانم بنویسم... چیزی جز این جمله برای نوشتن نمی یابم. 

تو نوشتن آن را به من آموختی، تو صحیح بیان کردن آن را به من آموختی.

صحیح بیان کردن را با تامل بسیار... هر کلمه جداگانه به درازای چندین قرن...

با همان کندی دوست داشتنی که خاص تو بود.

همان کندی که تو در انجام کارهای روزانه داشتی: بستن چمدان، مرتب کردن خانه.

تو کندترین زنی هستی که به عمرم دیدم...

کندترین و تندترین...!


کریستین بوبن - فرای باهم بودن


+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1390ساعت 23:44  توسط سامان | 


بنام خدا



انگار که ضامنِ ِ دلم را کشیده باشند ...

بزرگترین آتش ِ چهارشنبه سوری امسال منم .... !!!


و این هرگز یک آتش بازی ِ سوری نیست ...

یک انفجار محض است

که صدایش را تو خواهی شنید ...


تمام شهر خواهند شنید ..

صدای این بمباران ها و انفجارهای بی امان را .... !!!!!




+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم اسفند 1390ساعت 0:41  توسط حسنا | 
دست هایت را بی‌تابَم...!
این‌روزها، با خود ِ بی من‌، چگونه سر می‌کنی...؟

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و یکم اسفند 1390ساعت 19:59  توسط سامان | 
یه آدمایی هستن که همیشه با حوصله جواب اس ام اساتو میدن...
هروقت ازشون بپرسی چطوری؟ میگن خوبم..

وقتی میبینن یه گنجشک داره رو زمین دنبال غذا میگرده,
... راهشون رو کج میکنن از یه طرف دیگه میرن که اون نپره...

همینایی که تو سرما اگه یخ ام بزنن, دستتو ول نمیکنن میزارن تو جیبشون...
آدمایی که از بغل کردن بیشتر آرامش میگیرن

اونایی که تو تلفن یهویی ساکت میشن
اینایی که همیشه میخندن
اینایی که تو چله زمستون پیشنهاد بستنی خوردن میدن
اینایی که عاشق غذا خوردن با شمان
همونایین که براتون حاضرن هرکاری بکنن
اینا ...
تنهاشون نزارین, داغون میشن......
+ نوشته شده در  شنبه بیستم اسفند 1390ساعت 14:24  توسط سامان | 
 

بنام تو

 

دیگر جوان نمیشوم ...

نه به وعده ی عشق ..

و نه به وعده ی چشمان تو ...

 

و دیگر به شوق نمی آیم ..

نه در بازی باد

و نه در رقص گیسوان تو ..

 

چه نامرادی تلخی !!!

و دریغا ..

چه تلخ فرو میریزم ..

با سنگینی این غربت عمیق ..

در سرزمین اجدادی خویش ...

 

و دریغا بر من

چگونه فراموش میشوند

سبدها و سفره هایی که سالهاست ...

نه سیب را میشناسند و نه مهربانی را ...

 

و دریغا بر من

چه لال و بی برگ و بال پیر میشوم

در این گستره ی تشویش

در این سوی دیوارهایی که از من دزدیده اند

سیب را و جان مایه ی سرود های جوانی را ...

 

" و دیگر جوان نمیشوم ..

نه به وعده ی این بهار که آمده است ...

و نه به وعده ی آن شکوفه های شکستنی ... !!! "

 

 

محمدرضا عبدالملکیان

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه نهم اسفند 1390ساعت 22:40  توسط حسنا | 
دوست می دارم...

چیزی  که در توست...

که تنها در توست...

فقط در توست...!


+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم بهمن 1390ساعت 0:31  توسط سامان | 

هنوز گوشهایم سرمست از آخرین کلام توست

هنوزچشمهایم منتظرآمدن توست،درهمان نقطه قرار

هنوزهم دلم شبهابه هوای آمدنت پر میکشد

گناه کردی،گناه، در حق عشق ....درحق من

گناه کردی و دل من است که  تاوانش راپس می دهد

نمی پرسی گناهت را؟آنکه زود گمراه کرد دلم را؟

جسورم کردی بی پروا شدم،راحت بگویم عاشقت شدم!

یادت از باران می آید؟ همان که وقتی می آمد با یاد تو می آمد ؟

اما امروزباران که می آید من هم دلم رنگ باران می گیرد

رنگ دلتنگی.......................

همین امروز و فرداست که دادگاه دلم حکمت را صادر کند!

12- بهمن-90

+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم بهمن 1390ساعت 12:3  توسط لیلا | 

یا رحیم ...


این چند خط را برای تو

و فقط تو مینویسم ....


برای تمام آمدن های حنیفی

که به دنیای نحیف من

روا داشتی ....

از تو ممنونم .... !


تو به دنیای من نیامدی

نازل شدی ..

و من پیامبرگونه

به دستانت ایمان آوردم ...


من خدا را

بخاطر بودن تو بیشتر دوست داشتم 

بیا ...

بخاطر آمدنت

نماز شکر بخوانیم ... !!!




+ نوشته شده در  دوشنبه دهم بهمن 1390ساعت 1:42  توسط حسنا | 
به نام خدایی که مستور نیست

                                       خدایی که هرگز زما دور نیست

از این شب های بی پایان،
چه می خواهم به جز باران
که جای پای حسرت را بشوید از سر راهم
نگاه پنجره رو به کویر آرزوهایم
و تنها غنچه ای در قلب سنگ این کویر انگار روییده...
به رنگ آتشی سوزان تر از هرم نفسهایت،
دریغ از لکه ای ابری که باران را
به رسم عاشقی بر دامن این خاک بنشاند
نه همدردی،
نه دلسوزی،
نه حتی یاد دیروزی...
هوا تلخ و هوس شیرین
به یاد آنهمه شبگردی دیرین،
میان کوچه های سرد پاییزی
تو آیا آسمان امشب برایم اشک می ریزی؟

ببارو جان درون شاهرگ های کویر آرزوهایم تو جاری کن
که من دیگر برای زندگی از اشک خالی و پر از دردم
ببار امشب!
من از آسایش این سرنوشت بی تفاوت سخت دلسردم.
ببار امشب
که تنها آرزوی پاک این دفتر
گل سرخی شود روزی!
ودیگر من نمی خواهم از این دنیا
نه همدردی،
نه دلسوزی،
فقط یک چیز می خواهم!
و آن شعری
به یاد آرزوهای لطیف و پاک دیروزی...

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم بهمن 1390ساعت 23:48  توسط هانیه | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
همه باهم
همه یک تنیم ،فریاد زمین، اسلحه رو زمین ، همه با هم همه یک نفس جنگ تمام، آتش بس پرچما توی دست همه با هم همه یک صدا فریاد ای خدا، به ما کن یک نگاه همه با هم همه مائیم پرچمای سفید بالا

نوشته های پیشین
فروردین 1392
تیر 1391
خرداد 1391
اردیبهشت 1391
فروردین 1391
اسفند 1390
بهمن 1390
دی 1390
آذر 1390
آبان 1390
مهر 1390
شهریور 1390
مرداد 1390
تیر 1390
خرداد 1390
اردیبهشت 1390
فروردین 1390
اسفند 1389
بهمن 1389
دی 1389
آذر 1389
آبان 1389
مهر 1389
نویسندگان
سامان
امیر علی
ترنم باران
حسنا
صالح
غزاله
فاطمه
فاطمه دختر مریم
فرخ
لیلا
محمد
محمدرضا
هانیه
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM